Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Małgorzata Lipska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Małgorzata Lipska. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 20 listopada 2022

Głos w sprawie ul. Spacerowej w Oleśnicy

 
Do naszej Redakcji wpłynął List Pani Małgorzaty Lipskiej, kierowany do Mieszkańców Oleśnicy i wszystkich zwolenników zieleni w naszym mieście w sprawie terenu przy ul. Spacerowej. 
 
 
Oleśnica, 18 listopada 2022 r.

 

Szanowni Państwo, Mieszkańcy Oleśnicy, Drodzy Znajomi, 

W imieniu mieszkańców Osiedla nad Stawami, wszystkich zwolenników zieleni w Oleśnicy oraz tych, którzy dostrzegają wyjątkowy potencjał terenu przy ul. Spacerowej, 

proszę o poparcie apelu do Burmistrza Jana Bronsia i Rady Miasta Oleśnicy o przeznaczenie terenu po spalonej hali na niską zabudowę jednorodzinną i o zachowanie terenów zieleni przy ul. Spacerowej. 

Apel ten to uwagi do projektu planu miejscowego dla działki gruntu nr 5/1 AM 23, obręb Oleśnica i innych działek objętych planem ( nr 2, 3/4, 5/1 i 5/2 i 62 AM 23, obręb Oleśnica). 

Rysunek projektu planu miejscowego dla terenu w rejonie ul. Spacerowej w Oleśnicy – 2022 r. - obecnie poddany konsultacjom społecznym 


Nie dla bloku, tak dla zieleni przy Spacerowej! 

• Domagamy się zachowania charakteru osiedla z jego niską zabudową domami jednorodzinnymi otoczonymi ogrodami. 

• Nie zgadzamy się na zabudowę w środku osiedla sięgającą 15 metrów (w miejscu objętym projektem planu, dz. gr. nr 5/1 – rysunek w załączeniu). 

• Popieramy koncepcję z 2020 r. budowy domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej o wysokości do 10 metrów (taką, jak na załączonym zdjęciu lub podobną; dot. dz. gr nr 5/1). 

• Domagamy się zachowania istniejącej zieleni, drzew i łąki, na terenie pomiędzy ul. Spacerową i szkołą i takiego zagospodarowania działek objętych planem, aby nie skutkowało to ograniczeniem terenów biologicznie czynnych. 

1. Dlaczego teraz?

Trwają konsultacje społeczne nad projektem planu miejscowego dla obszaru w rejonie ulicy Spacerowej. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nazywa te konsultacje „wyłożeniem do publicznego wglądu”. Proces ten przewiduje możliwość składania uwag do projektu planu. Jest na to czas od 20 października do 29 listopada. (Link do obwieszczenia – na końcu.) 

2. Czego dotyczą konsultacje? 

Projekt planu miejscowego obejmuje projekt uchwały – część tekstową i rysunkową planu oraz „Prognozę oddziaływania na środowisko” - także część tekstową i rysunkową. 

Obecny projekt obejmuje tylko teren po spalonej hali i drogę dojazdową. Kiedy rozpoczynano prace, brano pod uwagę także teren zieleni pomiędzy ul. Spacerową a szkołą. 

3. W jakim momencie procedury jesteśmy? 

Decydowanie o przeznaczeniu terenu jest wieloetapowe.

Najpierw ustalany jest kierunek zmian – w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W Oleśnicy studium było uchwalane w roku 2007 i zmieniane w 2017.

Studium to akt bardziej ogólny niż plan miejscowy; wyznacza kierunki przeznaczenia gruntów, które są ustalane szczegółowo w planie miejscowym. Ustalenia planu miejscowego nie mogą wyjść poza treść studium, ale mogą - w ramach dookreślania – z części ich zrezygnować.

Plan miejscowy wprowadza dane bardziej szczegółowe dotyczące także formy architektonicznej – m.in. linie zabudowy, wysokość budynku.

Procedura opracowywania planu miejscowego to także kilka etapów: 

- uchwała rady miasta o przystąpieniu do sporządzenia planu;
- czas na składanie wniosków - dla osób prywatnych i organów administracji np. konserwatora zabytków;
- opracowanie projektu i przekazanie go do opiniowania/ uzgadniania właściwym organom m.in. konserwatorowi zabytków;
- udostępnienie do publicznego wglądu i składania ewentualnych uwag; TU JESTEŚMY.
- stanowisko burmistrza o uwzględnieniu uwag (a zazwyczaj o ich nieuwzględnieniu) i opracowanie projektu uchwały rady miasta w spr. planu miejscowego i uwag;
- rada miasta rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag – to jest decyzja wiążąca;
- następnie – rada miasta podejmuje uchwałę lub nie. 

4. Dlaczego warto składać wnioski i uwagi?

Cały proces planowania zagospodarowania przestrzennego to jedna z niewielu możliwości władczego wpływania na sposób zarządzania nieruchomością przez właściciela. Wnioski i uwagi mogą składać wszystkie zainteresowane osoby.

Zazwyczaj przeważa zdanie burmistrza i administracji. Gdyby jednak uwagi nie mogły być skuteczne, nie zostałyby przewidziane w ustawie.

Wpłynąć na decyzję burmistrza i radnych można w jeden sposób – organizując zbiorową akcję poparcia za rozwiązaniem innym niż przyjęte przez burmistrza. 

5. Specyfika tej konkretnej sprawy – stan faktyczny 

Dlaczego apel dotyczy zabudowy i zieleni? 

Te dwa tematy się łączą i dotyczą trzech działek gruntu:

1) działki prywatnej (nr 5/1 AM 23) – po spalonej hali (budynku magazynowym), przedwojennym, o szachulcowej budowie; obecnie niezagospodarowana;

2) działki miejskiej (3/5 AM 23) – działka ma kształt grubej litery L; to pas wysokiej zieleni wzdłuż ul. Spacerowej (od skrzyżowania z ul. Wojska Polskiego po pierwsze domy) oraz skwer z brzozami i innymi drzewami wzdłuż ul. Wojska Polskiego;

3) działki powiatowej (24 AM 23) – w głębi terenu (dawne boisko, teraz łąka), z mniejszą liczbą drzew.

Opisany teren jest objęty planem miejscowym od 2012 r. Ponownie przystąpiono do prac w lipcu 2020 r. Wnioski dotyczyły całego obszaru – wszystkich 3 działek.

Na etapie składania wniosków wpłynęło kilkanaście pism, z czego jeden (!) wniosek dotyczył wprowadzenia zabudowy wielorodzinnej z usługami (bez wskazania wysokości zabudowy) a pozostałe zachowania terenu zieleni na cele rekreacyjne! 

W toku prac ograniczono obszar projektowanego planu do działki prywatnej po spalonej hali. Zdaniem burmistrza to przejaw częściowego uwzględnienia wniosków. 

Ograniczenie obszaru nowego planu oznacza jednak, że cały teren zieleni nadal jest objęty planem miejscowym z 2012 r. i nadal jest przeznaczony na zabudowę usługową! 

Wyjątkiem jest pas zieleni. 

Co przewiduje plan z 2012 na terenach obecnie zajętych przez zieleń (dz. gr. 3/5 i 24 AM 23, obręb Oleśnica)? 

Wzdłuż ul. Spacerowej – zamiast szpaleru lip – przewiduje się parking. Pas zieleni na tym obszarze w planie ma szerokość około 10 m i po wybudowaniu parkingu stanie się fikcją. Na miejsca postojowe należy bowiem przewidzieć 5 m a następne dwa metry zajmie chodnik. Pozostanie 3 metry – na trawnik? 

Zabudowa ma zająć całą szerokość terenu (jeśli spojrzeć od strony ul. Wojska Polskiego). Północna granica obszaru zabudowy sięga poza Dąb Jegrów (jego byt jest zagrożony). Teren pomiędzy spaloną halą a nową zabudową powinien pozostać niezabudowany. Jeżeli jednak powstanie blok po spalonej hali, należy się spodziewać zajęcia tego obszaru na parking i zagospodarowania na podwórze. Albo na budowę jeszcze jednego bloku - w końcu plan miejscowy można zmienić dla każdego niezabudowanego terenu. 

6. Wnioski

Nie można omawiać zmian na terenie po spalonej hali w oderwaniu do dalszego losu drzew i skweru przy Spacerowej. To oczywiste, że zagospodarowanie tego terenu będzie wpływać na zagospodarowanie terenu zieleni.

ANALIZA PLANU 

Problemem jest przeznaczenie terenu na budownictwo wielorodzinne, jego wysokość oraz skutki: 

- pogorszenie warunków zamieszkania dla mieszkańców z sąsiednich domów;
- zajęcie na parking terenu zieleni;
- przyzwolenie na dalszą wysoką zabudowę na terenie zieleni;
- zmiana charakteru osiedla. 

7. Wysokość

Plan przewiduje budynek wielorodzinny z usługami o wysokości do 15 metrów lub budynek usługowy o wysokości do 12 metrów. 

15 metrów to bardzo dużo. Przeciętna wysokość domu na osiedlu to około 10 m. Jest kilka poniemieckich budynków ze spadzistymi dachami i użytkowym poddaszem, których wysokość szacuję na 12 - 13 m, ale są to domy najwyżej 2 -rodzinne. Nie są to bloki. 

Zabudowa wielorodzinna jawnie kłóci się istniejącym ładem architektonicznym osiedla. Wysoki budynek będzie wyraźnie wizualnie niespójny i naprawdę trudno zaakceptować decyzję o jego umiejscowieniu pośrodku osiedla domów jednorodzinnych. 

Podstawowy skutek budowy budynku o wys. do 15 m to zacienienie najbliższego sąsiedztwa. Zabudowa zabierze słońce, co pogorszy warunki mieszkaniowe, w tym zwiększy koszty ogrzewania. Dotychczasowa zabudowa nie była wyższa niż 8 metrów. To istotna zmiana na gorsze. 

Analiza projektu wskazuje na posadowienie budynku 6 metrów od granicy działki na północy i 10 m od granicy na południu. Z uwagi na konieczność zachowania drogi (od południa) w praktyce nie ma miejsca na miejsca postojowe. Nawet jeśli zostanie wybudowany garaż podziemny to parking będzie zbyt mały. 

Skutkiem będzie rozjeżdżanie przyległego terenu zieleni a później domaganie się budowy parkingu. 

Obecnie na każde mieszkanie średnio przypadają dwa samochody i do takiej ilości miejsc postojowych zobowiązuje inwestora projektowany plan miejscowy. Można się spodziewać, że deweloper wystąpi o przeznaczenie części terenu sąsiedniego, powiatowego lub miejskiego na parkingi. Z powiatem już były prowadzone rozmowy, niestety nie znam wyniku. Na miejskiej działce parking już jest wyznaczony – ale tylko wzdłuż drogi dojazdowej. Obecnie jest stale zajęty przez mieszkańców pobliskich domów. 

Nadmienię, że parkingi zostały zaplanowane wzdłuż ul. Spacerowej w planie z 2012 r. Ten plan nadal będzie obowiązywał. Ryzyko stopniowej likwidacji szpaleru stuletnich lip jest duże. 

Dalszy skutek posadowienia wysokiego na 15 m budynku wielorodzinnego to faktyczne przyzwolenie na zabudowę budynkami jeszcze wyższymi na terenie zielonym ciągnącym się do ul. Wojska Polskiego a nawet na budowę blokowiska. 

Osobiście dopuszczam zabudowę na działce powiatowej, ale obiektem szczególnym, który nada nowy impuls do rozwoju dla naszego miasta i przyciągnie wrocławian. Budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne tego celu nie zrealizuje; jest wiele innych terenów na tego rodzaju zabudowę. 

>>Gdyby na omawianym terenie zbudowano domy jednorodzinne, wolno stojące lub szeregowe, dwukondygnacyjne ale o wysokości do 10 metrów – nie byłoby żadnego problemu. 

8. Wyłączenie zabudowy jednorodzinnej

Projekt planu przewiduje zabudowę wielorodzinną, wielorodzinną z usługami lub usługową. Nie przewiduje zabudowy jednorodzinnej, pomimo że studium dopuszcza także ten rodzaj zabudowy. 

Zabudowa wielorodzinna budzi sprzeciw mieszkańców Osiedla nad Stawami, gdyż zmieni charakter tego miejsca. 

Osiedle to mała społeczność. Może już nie wszyscy się znają, ale nadal mieszkają tu „pierwsi osadnicy”. Wszyscy mają ogrody i to jest to, co ich łączy. Mieszkańcy dzielą się owocami i pomagają w innych sprawach np. podlewania podczas urlopu, pożyczania narzędzi, czy przy drobnych naprawach. W większości to osoby po 50-ym roku życia. Mieszkamy od siebie wystarczająco daleko, aby mieć poczucie prywatności i nie tworzymy sytuacji konfliktowych. 

O mieszkańcach budynków wielorodzinnych tego powiedzieć nie można – sądzę, że to doświadczenie wspólne dla wielu osób. To prawdopodobnie problem wynikający z nadmiernego stłoczenia i właśnie braku prywatności. Stąd rodzi się potrzeba utrzymania dystansu, niechęć czy wręcz agresja, która się przekłada na niszczenie dobra wspólnego na klatce czy zwykłą złośliwość. Ludzie z bloków nie szanują mienia wspólnego, nie szanują też siebie. 

W trakcie opracowywania studium w 2017 r. mieszkańcy Osiedla nad Stawami wystąpili z protestem przeciwko wysokiej zabudowie. Protest podpisało 58 osób. Nie sądzę, aby opinia mieszkańców uległa zmianie i nadal będą przeciwni blokowi w bezpośrednim sąsiedztwie. 

ANALIZA SYTUACJI 

9. Poglądy burmistrza i radnych – z 2020 r. 

W dniu 2 lipca 2020 r. na sesji rady miasta dyskutowaniu o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego dla obszaru w rejonie ul. Spacerowej. Wówczas brano pod uwagę cały teren zielony wraz z terenem po spalonej hali. 

Burmistrz wielokrotnie powtarzał, że plan miejscowy musi być zgodny ze studium. Studium przewidywało m.in. zabudowę jednorodzinną. Dlaczego więc projektowany plan wyklucza ten rodzaj niskiej zabudowy? Dopuszczalne jest uszczegółowienie zapisów studium, ale nie tak istotna zmiana. 

Radny Aleksander Chrzanowski pamiętał o proteście mieszkańców z 2017 r. przeciwko wysokiej zabudowie. Twierdził, że przedstawiona przez burmistrza koncepcja uwzględnia oczekiwania mieszkańców. 

Jan Bronś przedstawił radnym koncepcję zabudowy szeregowej o wymiarach odpowiadających spalonej hali (1h 15 min. teletransmisji): 

https://idumolesnica.bip.gov.pl/transmisje-sesji/transmisjaz-obrad-xx-sesji-rady-miasta-olesnicy-02-07-2020r.html. 

Zdjęcia te zostały opublikowane w mediach i na tej stronie są do dziś:

http://www.olesnicainfo.pl/wydarzenia/dyskusja-nad-zagospodarowaniem-terenu-przy-ul-spacerowej-cozdecydowali-radni/102117/ 

Jedno z nich – w załączeniu. 

Faktycznie takie rozwiązanie byłoby do zaakceptowania dla mieszkańców. Spotkało się ono też z akceptacją ze strony przewodniczącego rady Aleksandra Chrzanowskiego i innych radnych rządzącego ugrupowania. 

Dlaczego więc obecnie przedłożony projekt planu przewiduje blok zamiast szeregówki? 

Sądzić można, że Jan Bronś liczy na zmęczenie mieszkańców i chce przeforsować projekt korzystny dla dewelopera a nie dla mieszkańców, gdyż zabudowa blokami Oleśnicy to jego sposób na rozwój miasta. Fakt, że pogarsza w ten sposób warunki do życia obecnych mieszkańców jest dla niego drugorzędny. 

Wygląda też na to, że nie szanuje swoich radnych, którzy zaakceptowali przedstawioną im koncepcję w lipcu 2020 r. i dlatego zgodzili się na przystąpienie do opracowania nowego planu. 

Z pewnością burmistrz Jan Bronś przedstawi radnym uzasadnienie dla wyłączenia zabudowy jednorodzinnej w środku osiedla domów jednorodzinnych. Z projektu uchwały ono nie wynika i w moim odczuciu taka decyzja ociera się o absurd. 

10. Jakiej odpowiedzi można się spodziewać ze strony burmistrza?

Może to być opcja albo-albo. Albo rada miasta zgodzi się na wysoką zabudowę na działce po spalonej hali, albo on zlikwiduje zieleń wzdłuż ul. Spacerowej. 

Może to być też powrót do koncepcji z 2020r. 

Dlatego trzeba radnym dać argumenty – nasze głosy. I to nie tym opozycyjnym, ale tym z ugrupowania Jana Bronsia. Warto wskazać, że koncepcja budowy szeregówek z 2020 roku przedłożona przez burmistrza była całkiem dobra (chyba nikt nie będzie obstawał przy murze szachulcowym). 

KONKLUZJA 

11. Zapraszam do zabrania głosu.

To jedna z tych sytuacji, gdy możemy i powinniśmy się wykazać postawą godną obywatela wolnego państwa, ceniącego niepodległość kraju ale też niezależność osobistą. To jest czas korzystania z niepodległości wywalczonej podczas wojny i wolności korzystania z praw obywatelskich uzyskanej w 1989 r. W takich chwilach wszyscy zdajemy egzamin z dojrzałości obywatelskiej: tak zgłaszający uwagi, jak i ci, którzy będą je rozpatrywać. 

W przeciwnym wypadku niczym nie będziemy się różnić od putinowskiej, pełnej strachu, Rosji. 

Osoby korzystające z Internetu zapraszam do śledzenia mej strony samorządowej oraz strony ProEko (linki poniżej) – tam pojawi się informacja o możliwości oddania głosu online. 

>>Wszystkich zapraszam do oddania głosu podczas tradycyjnej zbiórki podpisów w niedzielę 20 listopada 2022 r. w godz. 10.00 – 13.00 na oleśnickim rynku w okolicy Nike. 

Zbiórka ta zostanie powtórzona w następny weekend 26-27 listopada 2022r. – miejsce i godzina nie
są jeszcze ustalone. W razie potrzeby proszę o kontakt – tel. 600 89 89 61. 

12. Proszę o udostępnienia.

Wiadomość mediom przesłałam i będę przesyłać następne, ale lokalni dziennikarze realizują politykę konkretnych ugrupowań i mogą mych tekstów nie publikować. Postaram się dotrzeć do jak największej liczby osób. Reklamy jednak są odpłatne. 

13. Zbiórka funduszy na działalność społeczną proekologiczną – przy okazji 

Organizacja zbiórki funduszy na cele trwających konsultacji społecznych jest konieczna. Celem jest nie tylko zwrot kosztów np. wydruku, ale też choćby częściowa rekompensata za czas poświęcony na zajmowanie się sprawami publicznymi. 

To prawdopodobnie pierwsza taka inicjatywa w skali miasta. Nikt dotychczas publicznie i jawnie nie gromadził w ten sposób funduszy na działalność społeczną, a w szczególności na proekologiczną a przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo. Zbiórki charytatywne mają zazwyczaj na celu pomoc konkretnej osobie. Organizacje zazwyczaj występują do władz miasta i czerpią z publicznego budżetu. ProEko nie jest organizacją, nie ma własnego rachunku bankowego a poza tym zależy mi na niezależności. 

Byłoby mi niezmiernie miło, gdyby organizowane przeze mnie konsultacje spotkały się z aprobatą wyrażoną kwotowo. Więcej na stronie: http://www.zrzutka.pl/z/takdlaspacerowej

Link do obwieszczenia o wyłożeniu planu:
https://idumolesnica.bip.gov.pl/miejscowe-plany-zagospodarowania-przestrzennego/obwieszczenieo-wylozeniu-do-publicznego-wgladu-projektu-miejscowego-planu-zagospodarowaniaprzestrzennego-dla-obszaru-polozonego-w-rejonie-ulicy-spacerowej.html 

Link do dyskusji na sesji w dniu 2 lipca 2020 r. nad przystąpieniem do sporządzenia planu miejscowego. Dyskusja trwa od 1h 3 min 35 sek. do 2h 10 min, z ok. półgodzinną przerwą:
https://idumolesnica.bip.gov.pl/transmisje-sesji/transmisja-z-obrad-xx-sesji-rady-miasta-olesnicy-02-07-2020r.html 

Dane do kontaktu na stronach:
www.facebook.com/malgorzatalipskaolesnica
www.facebook.com/proekoolesnica
tel. 600 89 89 61 

Z wyrazami sympatii,

Małgorzata Lipska,
ProEko,
tel. 600 89 89 61

Załącznik do listu do mieszkańców Oleśnicy z 18 listopada 2022 r. 

1. Koncepcja zabudowy działki nr 5/1 AM 23, obręb Oleśnica, przy ul. Spacerowej, okazana przez burmistrza Jana Bronsia na sesji Rady Miasta Oleśnicy w dniu 2.07.2020 r.

Zdjęcie: olesnicainfo.pl


2. Panorama Osiedla nad Stawami z zaznaczonym terenem po spalonej hali

Zdjęcie: Grzegorz Żyła

 


środa, 20 czerwca 2018

Małgorzata Lipska: Informacje o mieście. Lokalne media



Mieszkańcy pytają o dobre źródło informacji o sprawach miasta. To dobry znak. Im więcej osób dobrze poinformowanych, tym więcej osób zaangażowanych w sprawy Oleśnicy, a co za tym idzie – lepsze zarządzanie miastem. 

Co czytać? Jaką gazetę? Na to pytanie nigdy nie odpowiadam wprost.

Czego bowiem oczekują mieszkańcy? Prawdy, któż chciałby być okłamywany. Potrzebują rzetelnej informacji, a o tę jest najtrudniej. Każdy dziennikarz postrzega rzeczywistość nieco inaczej, prezentuje swój światopogląd, swój system wartości i przez jego pryzmat – poglądy na funkcjonowanie miasta. Dokonuje indywidualnego wyboru spraw ważnych, interesujących, wartych rozpowszechnienia i tych, które przyciągną czytelników. Na tym polega dziennikarstwo. Lokalni dziennikarze posuwają się jednak krok dalej: wyrażają swoje sympatie polityczne i samorządowe; zdają się być także koniunkturalistami i konformistami. W praktyce przekłada się to na publikację tekstów i zdjęć stawiających w dobrym świetle jedne osoby, a pomijanie, lekceważenie lub otwarte zwalczanie innych. Upolitycznienie mediów jest faktem, pogrążenie w układzie lokalnych powiązań i interesów – również.

Każda gazeta ma swój profil. Obydwa tygodniki ze sobą konkurują, ale w rzeczywistości trafiają do zupełnie innych odbiorców.

„Oleśniczanin” skupia się na problemach wynikających z codziennego życia prywatnego i publicznego, sprawach mogących dotknąć każdego z nas. Omawia najważniejsze sprawy samorządowe, ale unika głębokich analiz. Skupia się na faktach. Przypomina kronikę – pisze o tym, co się zdarzyło, ale krótko, zwięźle i na temat. Nie publikuje wszystkich zapowiedzi i relacji z wydarzeń rekreacyjnych i społeczno-kulturalnych, szczególnie tych adresowanych do węższego kręgu osób o bardziej wysublimowanych zainteresowaniach np. do melomanów czy pasjonatów historii miasta. Trudno jest aktywnie uczestniczyć w życiu miasta opierając się wyłącznie na informacjach z tej gazety. Redakcja rzadko pojawia się na posiedzeniach komisji, ale zawsze jest obecna na sesji. Obserwuje strony i profile radnych i publikuje wybrane informacje. „Oleśniczanin” to obecnie gazeta opozycyjna, co daje jasno do zrozumienia piętnując każde potknięcie opcji rządzącej na stronie tytułowej, ale przyjęty wcześniej profil pozwala na dalsze funkcjonowanie bez specjalnego wsparcia ze strony magistratu, a w tej kadencji samorządu – nawet na podniesienie ceny!

„Panorama Oleśnicka” prowadzi własną politykę: analizuje, typuje, sugeruje, zapowiada, polemizuje. Z jednego zdania radnego potrafi stworzyć artykuł na stronę w oparciu o własne poglądy i przypuszczenia. Promuje politykierstwo, a czasem wprost „dorabia gębę”. Kreuje swoją rzeczywistość, eliminując niewygodne fakty ze świadomości czytelników i uwypuklając nieistotne szczegóły, jeśli służą przyjętemu celowi. Reprezentuje poglądy opcji rządzącej w ratuszu oraz tych, którzy – w ich ocenie – powinni władzę przejąć. Popularna nieoficjalna nazwa tej gazety to „Ratuszowa”. Redakcja ma ułatwiony dostęp do informacji, który pozwala na szybszą publikację. Prowadzi rubrykę Miejski Serwis Informacyjny i publikuje miejskie ogłoszenia. Jednostki organizacyjne samorządu mają zaleconą prenumeratę tego tygodnika. Jeden z dziennikarzy jest zawsze obecny na posiedzeniach komisji stałych rady miasta i zamieszcza relacje, nie zawsze jednak dające pełen obraz sprawy. „Panorama” publikuje relacje z każdego wydarzenia kulturalnego. Ukazuje się dzień przed „Oleśniczaninem”, ale jest dostępna w punktach sprzedaży znacznie dłużej.

Obie gazety udostępniają łamy na publikacje opinii z zewnątrz, ale nie wszystkich – tylko tych, które wyrażają poglądy zgodne z prezentowaną przez dany tytuł polityką.

Obecnie paradoksem jest grupa adresatów każdego z pism. „Oleśniczanin” kieruje swe treści do tzw. zwykłego człowieka, ale politycznie wspiera grupę lokalnych elit. „Panorama Oleśnicka” zaspokaja potrzeby intelektualne elit, ale publikuje treści wspierające ideowo grupę „zwykłych ludzi”.

Na pytanie: „którą gazetę czytać?” odpowiadam więc pytaniem: czy chcą Państwo zapoznawać się z poglądami redakcji „Panoramy Oleśnickiej” czy „Oleśniczanina”?

Wybór jest o wiele większy, od kiedy pojawiły się media internetowe. W 2009 r. powstał niezależny od władz miasta portal MojaOlesnica.pl ograniczający się do prezentacji suchych faktów, ale z możliwością anonimowego wpisywania komentarzy pod artykułami. Później o internetowe wersje wzbogaciły się gazety – pojawiła się olesnica.naszemiasto.pl oraz olesnica24.com. W obydwu przypadkach prezentowały one optykę rządzących miastem; w obydwu redakcjach pozostał sentyment do poprzedniego układu.

Po wyborach samorządowych w 2014 r. zadebiutowała strona nolesnica.pl („Nowa Oleśnica”) – tytuł mający być prasowym orężem lewicy, która przepadła w wyborach samorządowych, oraz tvolesnica.pl – strona sprzyjająca środowiskom prawicowym. Wyboru źródła informacji można więc dokonać kierując się politycznymi sympatiami. We wrześniu 2017 r. zadebiutowała nowa strona: olesnica.dlawas.info – portal niezależny obejmujący cały powiat. Żaden z dotychczasowych portali nie odebrał palmy pierwszeństwa „MojejOleśnicy”, nie wiadomo, czy to się uda nowemu tytułowi.

W Oleśnicy jest także obecne radio – to lokalna stacja RMF MAXXX. Organizacje kościelno-prawicowe też mają lokalną rozgłośnię. Każde samorządowe ugrupowanie i niektórzy radni mają swoje internetowe strony lub profile na portalu społecznościowym Facebook. Nadal istnieje miejska strona z aktualnościami oraz transmisjami z sesji pod adresem olesnica.pl oraz dostęp do informacji publicznej na stronie Biuletynu Informacji Publicznej (na stronie idumolesnica.bip.gov.pl), a tam uchwały, protokoły z sesji oraz teksty interpelacji, wniosków i zapytań.

Internetowe portale wyzwoliły interaktywność – przekaz informacji przestał być domeną dziennikarzy, niestety najczęściej jest to przekaz anonimowy.

Anonimowość komentatorów jest plusem i minusem. Z jednej strony ośmiela do głoszenia prawdziwych, a niewygodnych dla rządzących informacji, z drugiej – pozbawia hamulców i wprowadza brak kultury na „dziennikarski salon”. Nie ma żadnej gwarancji rzetelności danych, ale to dotyczy także gazet drukowanych. Obserwuję życie miasta od 2010 r. i sądzę, że gdyby nie możliwość swobodnej wypowiedzi na stronie MojaOlesnica.pl i jej niezależność od władzy, nie byłaby możliwa zmiana ugrupowania rządzącego w 2014 r. Siła oddziaływania mediów jest znaczna, ale dopiero, gdy ludzie sami zabiorą głos, można liczyć na faktyczne zmiany.

Dlatego piszę. Decyzja o utworzeniu strony na portalu społecznościowym Facebook jest odpowiedzią na potrzebę dotarcia z informacją do mieszkańców niezależnie od istniejących lokalnych mediów, decyzją podjętą wraz rozpoczęciem kampanii wyborczej. Jest też skutkiem przeniesienia życia społecznego do Internetu. Wspieram swoją pracą lokalne media, niestety jest to czasochłonne i nieodpłatne zajęcie. Wszystkie redakcje mają ten sam dostęp do publikowanych przeze mnie treści i wszystkim zezwalam na dalszą publikację (o ile podadzą źródło). Nikt jednak nie publikuje wszystkiego, co uważam za istotne.

Czas pokazał, że sprawy dotyczące mego okręgu wyborczego, inicjatywy i interwencje ważne dla mieszkańców, ale też krytyczne opinie o funkcjonowaniu władz i przyszłości miasta, budziły zainteresowanie „Oleśniczanina”. Na portal MojaOleśnica.pl można liczyć w sprawach istotnych dla całego miasta, gdy potrzebna jest szybka publikacja i nawiązanie kontaktu z mieszkańcami; poza tym portal ten zajmie się każdą kontrowersyjną sprawą i rozpowszechni każdą zniewagę pochodzącą od osoby publicznej i kierowaną pod jej adresem. „Panorama Oleśnicka” ignoruje, lekceważy, ośmiesza i zwalcza, starając się zdeprecjonować moją pracę w radzie miasta. Nie została opublikowana żadna opinia czy inicjatywa istotna dla rozwoju i bieżącego funkcjonowania miasta, dla demokracji i jawności sprawowania władzy samorządowej, dla zdrowia, spokoju, ładu i porządku publicznego. Czy dlatego, że redakcja uznaje mnie za zagrożenie dla lokalnego „układu”? Czy ma to być „kara” za poglądy na funkcjonowanie miasta odmienne od głoszonych przez poprzednio rządzących, obecnie posługujących się szyldami PS2018, PO i Forum Rozwoju? W podobnym tonie dwukrotnie wypowiedziała się nolesnica.pl; tvolesnica.pl i olesnica.dlawas.info mnie nie zauważają. Taki obraz mej działalności wynika z publikacji lokalnych mediów. Jeśli potrzebne są dalsze wyjaśnienia, zapraszam na rozmowę oraz do lektury mej strony na portalu Facebook.

Szanuję wolność mediów i nie komentuję zazwyczaj doboru zdjęć, rzetelności artykułów, układu treści w numerze gazety. Dla jednych to swoboda wypowiedzi i korzystanie z praw autorskich, dla innych – kłamstwa, manipulacje i zwykła złośliwość. Protestuję, gdy w sposób rażący treści godzą w moje dobre imię; gdy redakcja odpowiada dalszymi zniewagami, ma to swój ciąg dalszy. W przypadku gazet wadą jest brak możliwości natychmiastowej reakcji na publikowane treści. Publikacja sprostowań nie ma najmniejszego sensu – to dostarczanie bezpłatnej treści i przedłużanie „żywotności” tematu. Obok sprostowania redakcja zawsze może opublikować dwa razy dłuższą polemikę. Przysparzanie czytelników takiemu tytułowi jest bezcelowe.

Docenić należy media internetowe ze względu na możliwość wpisywania komentarzy, nawet jeśli są anonimowe. Umożliwiają natychmiastową reakcję i faktyczne wpływanie na opinię publiczną. Coraz częściej zawierają nie tylko opinie, ale też sporą dawkę wiedzy (kilkakrotnie cytowałam anonimowe komentarze na swej stronie, żałując, że nie mogę się skontaktować z autorami).

Poziom odwagi cywilnej wzrasta i – wraz z rozwojem portalu społecznościowego Facebook – coraz więcej osób decyduje się na odważne komentarze pod własnym nazwiskiem. Każdy lokalny portal informacyjny ma swój profil i publikuje linki do artykułów, pod którymi można pozwolić sobie na indywidualne reakcje. To alternatywa dla anonimowości i miejmy nadzieję, że się rozwinie. Demokracja wymaga śmiałości w głoszeniu poglądów, ale na równych dla wszystkich zasadach.

Czy ograniczyć się zatem do poznawania poglądów kilku osób z redakcji, czy także innych osób na lokalnych forach dyskusyjnych? Decyzja należy do Państwa.

Przed nami następne wybory samorządowe. Mieszkańcy powinni odrobić zadanie z demokracji i zainteresować się lokalnymi sprawami publicznymi, co nie jest to łatwe. Mają jednak coraz większy wybór źródeł informacji.

Małgorzata Lipska
Radna Miasta Oleśnica VII kadencji 
 


piątek, 5 maja 2017

Kontrowersje wokół Oleśnickiego Budżetu Obywatelskiego


Podczas XXXII sesji Rady Miasta Oleśnicy VII kadencji w dniu 28 kwietnia 2017 roku rozwinęła się dyskusja wokół Oleśnickiego Budżetu Obywatelskiego.




wtorek, 2 maja 2017

Radna Małgorzata Lipska: W sprawie budżetu obywatelskiego


Budżet obywatelski to „stawianie drzwi na otwartym polu”. Oceniając konstrukcję prawną i skutki funkcjonowania tego projektu przez ostatnie dwa lata stwierdzam, że korzystniej jest po prostu złożyć petycję. 

Rada Miasta Oleśnicy po raz trzeci w tej kadencji zdecydowała o przeprowadzeniu konsultacji społecznych pod nazwą Oleśnicki Budżet Obywatelski (OBO). Dwukrotnie ten projekt poparłam, gdyż ideę angażowania społeczności miasta w sprawy publiczne uważam za słuszną i wartą wdrożenia. Trzeciej edycji OBO nie popieram - w głosowaniu nad projektem uchwały oddałam głos wstrzymujący. 

Powody mej dezaprobaty są następujące:

1. Niespójność merytoryczna
Oceniając na wstępie treść projektu uchwały pod względem formalno-prawnym zauważyć należy wewnętrzną niespójność merytoryczną, co będzie rodziło problemy z jej stosowaniem. Szczegółowe uwagi zgłosiłam na posiedzeniach komisji, jednak poprawki nie zostały naniesione. Projekt nie zyskał mej akceptacji.

2. Zła sytuacja finansowa Miasta Oleśnicy
Decyzja o przeprowadzeniu OBO to decyzja o przeznaczeniu 570 tys. zł na wydatki, które nie są uznane przez administrację za konieczne. Gdyby było inaczej, zostałyby uwzględnione w planach finansowych na rok bieżący i ujęte w budżecie. Należy pamiętać o priorytetach, o trudnej sytuacji finansowej Miasta.

Przypominam, że deficyt budżetowy w roku bieżącym wynosi pond 10 mln, co oznacza, że wydatki miejskie w wysokości ponad 10 mln zł nie mają pokrycia w dochodach. Skutkować to będzie koniecznością zaciągnięcia długu celem spłaty wcześniejszych zobowiązań. Już w tej chwili zagrożona jest płynność finansowa Miasta i prawdopodobnie w maju zostanie przedłożony projekt uchwały w sprawie wyrażenia zgody na emisję obligacji w celu pokrycia bieżącego zadłużenia Miasta. Oleśnica wejdzie w “spiralę zadłużenia”. 

Przypominam też, że budżet Miasta jest realnie zagrożony olbrzymim odszkodowaniem w wysokości 38 mln zł. a inwestycja w „stary szpital” nadal niemal w całości obciąża budżet Miasta. Jej wartość to obecnie ponad 20 mln zł, przy czym w przypadku ewentualnego dofinansowania z funduszy unijnych możemy uzyskać zwrot maksymalnie 6 mln.

Przypominam, że znacząco ograniczone są wydatki na remonty dróg, chodników i na modernizację podwórzy.

Podsumowując, Miasta Oleśnicy nie stać na projekt, który skutkuje wydatkowaniem 570 tys. zł na cele, które nie są niezbędne z punktu widzenia bieżących potrzeb miasta.

3. Nieprawidłowa realizacja
Praktyka pokazuje, że administracja nie może zagwarantować prawidłowej realizacji uchwały. Odnosząc się do konkretnego przypadku, jaki miał miejsce w ubiegłym roku, wskazać należy na:
  • błędną wycenę szacunkową wartości zadania - dokonaną przez administrację, przy czym właściwie trudno mówić o błędzie, to raczej konieczność dostosowania się do realizacji celów burmistrza niż rzeczywisty błąd merytoryczny pracownika.
  • postawienie hipotetycznego zarzutu niecelowości i niegospodarności wydatku, czyli naruszenia art. 44 ust. 3 pkt. 1 ppkt a) oraz b) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 poz. 1870). Przytoczony przepis to jedno z kryteriów weryfikacji zadań wpisanych do projektu uchwały. Wskazanie na hipotetyczne naruszenie przywołanego przepisu jest wyjściem poza krąg kryteriów wymienionych w uchwale o OBO i dowodzi, że spełnienie kryteriów nie ma znaczenia.
W konsekwencji, w tym konkretnym przypadku, mieliśmy do czynienia z odrzuceniem zadania i jego usunięciem z katalogu tych, które zostały poddane pod głosowanie. Jest to działanie wbrew postanowieniom uchwały, działanie bezprawne i niesprawiedliwe, którego oczywistość budzi niepokój.

4. Niepokojące skutki społeczne
Wiele wysiłku zostało włożone przez inicjatorów i organizatorów projektu w to, aby nadać pozytywny wydźwięk tej inicjatywie. Tymczasem z przekazanych opinii mieszkańców wynika strach wobec braku anonimowości. Mieszkańcy wiedzą, że głosując podpisują się PESEL-em a to oznacza dostęp do wszystkich informacji na ich temat. Jest to strach przed powiązaniem uczestnika głosowania z konkretnym zadaniem, w szczególności gdy zaangażowana w temat jest osoba publiczna. Zauważalny jest też brak zaufania do prawidłowości ogłoszonych wyników. W rezultacie pojawiło się poczucie bezcelowości podejmowania jakiejkolwiek aktywności a zatem są to efekty odwrotne od zamierzonych. Trudno jest ustalić konkretne źródła takich opinii, można jednak przypuszczać, że jest to konsekwencja sposobu sprawowania władzy przez obecnie rządzących.

Po dwóch latach funkcjonowania OBO nie opuszcza mnie wrażenie, iż ta inicjatywa to „stawianie drzwi na otwartym polu”. Mamy inne, o wiele prostsze narzędzie do zgłaszania postulatów - są to petycje (regulowane ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach - Dz. U. z 2014 r. poz. 1195 z późn. zm.). Korzyści z ich stosowania - w porównaniu do OBO - są znaczące.
  1. Brak jest jakichkolwiek ograniczeń dotyczących przedmiotu petycji – brak jakichkolwiek kryteriów oceny i sformalizowanego procesu ich weryfikacji.
  2. Petycje można wnosić w każdym czasie, nie ma ograniczenia harmonogramem, jak to ma miejsce w przypadku budżetu obywatelskiego.
  3. Petycje mogą być dowolnie sformułowane; nie wymagają formularza i załącznika z określoną liczbą podpisów osób popierających, tak jak ma to miejsce w OBO.
  4. Gromadzenie podpisów osób popierających petycję w sposób bezpośredni (a nie elektroniczny jak w OBO) skutkuje natychmiastowym rezultatem; w przypadku OBO inicjator zadania nigdy nie ma pewności, czy jego wysiłek przyniesie skutek.
  5. Wnoszący petycję ma pełną wiedzę o ilości osób popierających, zna ich dane osobowe i adresowe (!). W OBO – brak takiej wiedzy. Wnoszący petycję może w ten sposób stworzyć grupę osób, która będzie się potem mogła zaangażować w realizację projektu.
  6. Kolejne osoby proszone o poparcie chętniej się decydują widząc podpisy innych – grupa przyciąga i wyzwala odwagę cywilną (!). W przypadku głosowania nad zadaniami OBO nie ma dostępu do tego rodzaju wiedzy – głosujący są wobec siebie anonimowi.
  7. W OBO brak jest anonimowości wobec administracji, natomiast anonimowi wobec siebie i wobec wnioskodawcy są uczestnicy głosowania. Sytuacja ta nie sprzyja tworzeniu się grupy. Korzyści z tak wyrażonej aktywności odnoszą tylko przedstawiciele władzy, pozyskując informacje o preferencjach społecznych w kontekście zgłaszanych i popieranych zadań.
  8. Lista osób popierających petycję jest dobrowolna. Zazwyczaj jednak jest dołączana, gdyż stanowi istotny, dodatkowy argument. W OBO istnieje obowiązek przedstawienia co najmniej 15 głosów poparcia a właściwe głosowanie odbywa się dopiero poprzez system elektroniczny.
  9. Od wnoszącego petycję zależy, w jaki sposób będzie gromadził głosy poparcia i jak długo. W OBO nie ma tej swobody – głosowanie odbywa się w ściśle określonych warunkach.
  10. W obydwu przypadkach to burmistrz podejmuje ostateczną decyzję. Inicjatywa uchwałodawcza w zakresie budżetu jest ustawowo zagwarantowana burmistrzowi i żadne konsultacje społeczne tego zmienić nie mogą. Rozpatrując petycję podlegli burmistrzowi pracownicy nie muszą rozważać, czy dane zadanie spełnia kryteria OBO czy nie – po prostu realizują polecenia burmistrza (!). Dla wnoszących petycję korzyścią jest jednoznaczne wskazanie osoby odpowiedzialnej za jej rozstrzygnięcie, osoby ponoszącej konsekwencje merytoryczne i polityczne - jest to burmistrz. OBO powoduje rozmycie odpowiedzialności.
W czym OBO jest lepsze? Jest to forma zbiorowej zabawy – ma ładną nazwę, zawiera element tajemnicy, element rywalizacji, poprzez pokonywanie kolejnych etapów angażuje jak gra komputerowa. Dostarcza dreszczyku emocji przed zakończeniem głosowania a na koniec daje pole do popisu dla fanów „political fiction” poszukujących odpowiedzi, dlaczego wygrały te a nie inne projekty. W przypadku petycji odpowiedź jest prosta – bo burmistrz tak zdecydował.

Żadna forma nie gwarantuje realizacji zadania. Nawet, jeśli w OBO zadanie uzyska największą ilość punktów, może nie zostać zrealizowane. Nie zapominajmy, że OBO to tylko konsultacje społeczne.

Reasumując, nie popieram budżetu obywatelskiego, ale polecam inną formę aktywności społecznej – składanie petycji. Forma ta jest znacznie prostsza od budżetu obywatelskiego i nie stwarza problemów w toku realizacji: tak dla przedkładających postulaty, jak i dla administracji. W praktyce stosowana powinna być wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne a nie dla zabawy. Polecam petycje wszystkim zwolennikom transparentności władzy, gdyż OBO transparentne nie jest. 

Małgorzata Lipska


niedziela, 3 stycznia 2016

Radna Małgorzata Lipska podsumowuje rok swojej pracy w Radzie Miasta


Jednym słowem – rozdźwięk. Tak podsumowałabym mijający, pierwszy rok sprawowania funkcji radnej.

Prezentacja moich poglądów w wyborczej ulotce
Oczekiwania wyrażone w trakcie kampanii wyborczej nie miały szansy na realizację po jej zakończeniu. Deklaracje współpracy szybko trafiły na śmietnik, a przecież aby rozmawiać, trzeba mieć partnera. Chętnych nie było.

Nie poddałam się łatwo – do maja 2015 r. podejmowałam próby nawiązania współpracy przynajmniej z przewodniczącym rady. Bezskutecznie. Ani razu nie zostałam zaproszona na spotkanie tzw. prezydium rady. To nazwa zwyczajowa, mająca swe umocowanie w regulaminie rady zobowiązującym przewodniczącego rady do konsultowania porządku obrad sesji rady miasta m.in. z przewodniczącymi komisji.

Jestem przewodniczącą komisji ekonomiczno-prawnej. Debiutantce nie było łatwo przygotowywać comiesięczne posiedzenie, ale poradziłam sobie. Sama.

W czerwcu rozmawiałam z burmistrzem. Znów brak zrozumienia.

W sierpniu komisja ekonomiczno-prawna przekreśliła dwa miesiące mej pracy nad jednym tematem.

Na dorocznym spotkaniu z mieszkańcami mego okręgu wyborczego ktoś zapytał: Czy oni w ogóle Pani słuchają? – Nie.

We wrześniu wyjechałam na długi urlop.

Warto było wytrwać rok i dokonać przeglądu działalności ważniejszych obszarów oleśnickiego samorządu w praktyce. Warto było zapewnić sobie i kierownictwu jednostek organizacyjnych komfort pracy w zgłębianiu danych, do czego uprawniła mnie powierzona funkcja przewodniczącej. Pod tym względem uważam ten rok za w pełni satysfakcjonujący i sądzę, że zdobyta wiedza będzie procentować przy ocenie następnych projektów uchwał.

Nie mam dostępu do wiedzy o planowanych zmianach w lokalnym prawie. O projektach uchwał, które zostają przekazane na sesję dowiaduję się wraz z wszystkimi radnymi na trzy dni przed pierwszym posiedzeniem komisji stałej. Tych realizujących program nie pojawiło się zbyt wiele. Czas ich konsultowania jest na tyle krótki, że czasem nie wszystkie udaje się przeczytać, co dla mnie jest równoznaczne ze wstrzymaniem się od zabrania głosu. Nie jestem w tym odosobniona. Gdyby każdy radny postąpił w ten sposób, uchwała nie zostałaby przyjęta i być może dopiero wtedy zmieniono by dotychczasową praktykę. Nic na to nie wskazuje – radni lubią być „za”. 

Praktyka stosowana przez administrację za poprzednich kadencji nie uległa zmianie. Wielokrotnie zgłaszany postulat, aby udostępniać teksty uchwał wcześniej, nie znajduje zrozumienia. Radny jest od „przyklepywania” decyzji burmistrza. Oczekiwanie zmiany budzi ironiczny uśmiech.

Żadnych planów, harmonogramów, ustaleń, zero organizacji, żadnego współrządzenia i współdecydowania. Posiedzenia klubu to raczej spotkania towarzyskie, a informacje o projektach uchwał nie odbiegają od tych przekazywanych na posiedzeniach komisji. Nie istnieje taka forma działania jak wypracowywanie stanowiska klubu odnośnie projektów uchwał. Radni RdO co do zasady nie mają zastrzeżeń i są gotowi akceptować uchwały nawet bez czytania, opierając się na zaufaniu dla ich twórców. Członkom klubu brak dyskusji nie przeszkadza, mnie tak.

Jeśli ktoś, przyglądając się lokalnej mapie politycznej zapyta mnie, kto rządzi miastem, odpowiem: Nie wiem, ale na pewno nie RdO. Wiedziałabym o tym. Przecież jestem członkiem klubu radnych RdO, czyż nie?

Jedyne, na co miałam wpływ, to tematy posiedzeń kierowanej przeze mnie komisji – efekty podejmowanych tematów są zauważalne, jakkolwiek nie zawsze łączone z moją pracą (sprawozdanie z działalności wszystko wyjaśnia). Praca wykonywana samodzielnie zaowocowała szeregiem interpelacji, wniosków, zapytań...

Nie zostałam radną wyłącznie dlatego, że RdO umieściło mnie na liście, ale oczywiście bez tego byłoby to niemożliwe. PiS docenił moje zaangażowanie w sprawy Osiedla nad Stawami i potencjalne poparcie, stąd zaproszenie do kandydowania. Poparłam program wyborczy RdO prezentując przy tym swoje poglądy. Moi potencjalni wyborcy z okręgu nr 1 mieli okazję je poznać przed dokonaniem wyboru. Mieli też okazję poznać mnie osobiście a nie tylko hasła programowe RdO.

Dziś uważam, że należy realizować program, ale nie za wszelką cenę. Można i należy dyskutować nad formami jego realizacji, zwłaszcza w sytuacji, gdy jego powstanie nie było poprzedzone jakimikolwiek analizami i nie zaowocowało jakimikolwiek projektami uchwał (przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo). Odpowiedzialność za miasto i jego mieszkańców tego wymaga. 

Miniony rok pokazał, że niemożliwa jest dosłowna realizacja programu, że konieczne są jego modyfikacje, wynikające z potrzeb mieszkańców (budownictwo socjalne, uzbrojenie strefy aktywności gospodarczej), ustawodawstwa (zmiany w instytucjach kultury) oraz możliwości budżetowych miasta (zwiększenie dotacji dla przedszkolaków). Dobro miasta i jego mieszkańców to główna wytyczna w podejmowanych działaniach. Realizacja programu wyborczego powinna być temu podporządkowana.

Zaoferowałam dialog o sprawach Oleśnicy i, o ile rozmowy z mieszkańcami przynoszą efekty, to wśród radnych RdO praktyka okazała się odmienna.

Decyzja o nieudzieleniu poparcia dla budżetu na 2016 roku została przeze mnie podjęta z pełną świadomością konsekwencji. Stając przed wyborem: dobro klubu czy dobro miasta, wybrałam dobro miasta. Szczegółowe uzasadnienie znajduje się w analizie budżetu na 2016 r. [posłuchaj też Radni pytają - burmistrz odpowiada: Wieloletnia prognoza finansowa oraz budżet Miasta Oleśnicy na 2016 rok - przyp. Redakcji]. 

Wyznacznikiem granic lojalności wynikającej z przynależności do klubu radnych może być tylko program. Każde inne ograniczenie narusza swobodę sprawowania mandatu. Radni RdO nie podzielają mego stanowiska.

W dniu 30 grudnia 2015 r. członkowie Klubu Radnych RdO wykluczyli mnie ze swego grona.

Nie mam poczucia straty. Odzyskałam swobodę działania i wolność słowa. Z optymizmem patrzę w przyszłość.

Małgorzata Lipska 
Radna Miasta Oleśnica